Toen ik me in angst en wanhoop voelde, heb ik geluisterd: De laatste toespraak van ,,The Great Dictator'' door Charlie Chaplin.

Het is vrij lang, maar hier zijn een paar zinnen...

... ,,Aan degenen die mij kunnen horen, zeg ik - wanhoop niet. Het leed dat nu op ons rust is slechts de voorbijgang van hebzucht - de bitterheid van mannen die vrezen voor de weg van menselijke vooruitgang. De haat van mannen zal voorbijgaan, en dictators sterven, en de macht die ze van het volk hebben genomen, zal terugkeren naar het volk. En zolang mannen sterven, zal de vrijheid nooit vergaan…''