Kiedy czułem strach i rozpacz, słuchałem: Ostatnie przemówienie z ,,Wielkiego dyktatora'' Charliego Chaplina.

Jest dość długie, ale oto kilka zdań...

... ,,Do tych, którzy mogą mnie usłyszeć, mówię - nie traćcie nadziei. Nędza, która teraz nas dotyka, to tylko przejście chciwości - gorycz ludzi, którzy boją się drogi postępu ludzkiego. Nienawiść ludzi minie, a dyktatorzy umrą, a władza, którą zabrali ludziom, wróci do ludzi. I tak długo, jak ludzie umierają, wolność nigdy nie zginie…''